زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

شیعه اثنا عشری





شیعه یکی از مذاهب اسلام است که قائل به خلافت بلافصل امیرمؤمنان، علی علیه السلام و امامت یازده تن از فرزندان آن حضرت می‌باشد.


۱ - شیعه در معنای خاص



شیعه- بویژه در دوران اخیر- هنگامی که به طور مطلق به کار می‏رود، مراد از آن خصوص شیعیان دوازده امامی است که پس از پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله قائل به امامت جانشینان دوازده گانه آن حضرت اند که نخستین آنان امیرمؤمنان، علی‏علیه‏السّلام وسپس دو فرزندگرامی اش امام حسن و امام حسین علیهما السّلام و نُه نفر از فرزندان امام حسین علیهم السّلام‏اند که آخرینشان، حجة بن الحسن المهدی عجل اللَّه فرجه الشریف است. روایات فراوانی از طریق شیعه و اهل سنت بر این معنا دلالت دارد.

۲ - شیعه در معنای عام



البته به غیر شیعیان اثنی عشر، همچون زیدیه، اسماعیلیه و واقفیه که معتقد به خلافت بلافصل حضرت علی علیه السّلام هستند، نیز شیعه اطلاق می‏شود.
[۱] النهایة (ابن اثیر)، واژه «شیع».
[۳] بحار الأنوار ج۶۸، ص۱-۱۹۶
[۴] الکافی (کلینی) ج۱، ص۲۸۷-۳۳۲ و ۵۲۵-۵۳۵
[۵] ملحقات إحقاق الحق ج۱۳، ص۱-۳۶۹.


۳ - شیعه در ابواب فقهی



از عنوان یاد شده به مناسبت در بابهایی چون طهارت، صلات، خمس، زکات و وقف سخن گفته‏اند.

۴ - مراد از ایمان در اصطلاح فقهی



مراد از ایمان اعتقاد به امامت امامان دوازده گانه است.

۴.۱ - شرط ایمان در برخی افراد و عناوین


ایمان در افرادی همچون امام جمعه، امام جماعت و گیرنده خمس و زکات شرط است. بنابر این، در نماز جمعه و جماعت اقتدا به غیر شیعه دوازده امامی جایز و صحیح نیست؛ چنان که پرداخت خمس و زکات به غیر آنان مجزی نخواهد بود.

۵ - احکام شیعه و شیعیان




۵.۱ - حکم شیعیان غیر دوازده امامی


فرقه‏های شیعه غیر دوازده امامی، همچون زیدیان و اسماعیلیان در صورت عدم دشمنی با اهل بیت علیهم السّلام- به گونه‏ای که عنوان ناصبی بر آنان صادق نباشد- بنابر قول مشهورمحکوم به احکام اسلام بوده و احکاممخالف بر آنان جاری است.
[۱۲] التنقیح (الطهارة) ج۲، ص۸۳-۸۷.


۵.۲ - حکم وقف بر شیعه بطور مطلق


چنانچه کسی مالی را بر شیعه- بدون تعیین گروهی خاص- وقف کند و قرینه و شاهدی نیز که موجب انصراف آن به فرقه‌ای خاص باشد، وجود نداشته باشد، به قول مشهور، شامل همه فرقه‌های شیعه می‏شود.

۵.۲.۱ - نظر مخالف


برخی گفته‏اند: اگر وقف کننده یکی از گروههای شیعه باشد، سخن او بر شاهد حال و فحوای گفتارش حمل می‏گردد و در نتیجه مال وقفی به گروهی که واقف نیز از آن گروه می‏باشد اختصاص می‏یابد نه سایر گروههای شیعه.
[۱۶] تذکرة الفقهاء (ق) ج۲، ص۴۳۰.

برخی این قول را در فرضی که قرینه و شاهدی بر مراد واقف وجود داشته باشد، نیکو شمرده‏اند.

۶ - پانویس


 
۱. ↑ النهایة (ابن اثیر)، واژه «شیع».
۲. ↑ الحدائق الناضرة ج۲۲، ص ۲۰۶-۲۰۷    
۳. ↑ بحار الأنوار ج۶۸، ص۱-۱۹۶
۴. ↑ الکافی (کلینی) ج۱، ص۲۸۷-۳۳۲ و ۵۲۵-۵۳۵
۵. ↑ ملحقات إحقاق الحق ج۱۳، ص۱-۳۶۹.
۶. ↑ جواهر الکلام ج۱۱، ص۲۹۶    
۷. ↑ جواهر الکلام ج۱۳، ص۲۷۳    
۸. ↑ جواهر الکلام ج۱۵، ص۳۷۸    
۹. ↑ جواهر الکلام ج۱۶، ص۱۱۵.    
۱۰. ↑ جواهر الکلام ج۴، ص۸۰.    
۱۱. ↑ جواهر الکلام ج۶، ص۶۷.    
۱۲. ↑ التنقیح (الطهارة) ج۲، ص۸۳-۸۷.
۱۳. ↑ المقنعة، ص۶۵۴-۶۵۵.    
۱۴. ↑ جواهر الکلام ج۲۸، ص۴۰-۴۱.    
۱۵. ↑ کتاب السرائر ج۳، ص۱۶۲.    
۱۶. ↑ تذکرة الفقهاء (ق) ج۲، ص۴۳۰.
۱۷. ↑ الحدائق الناضرة ج ۲۲، ص۲۰۷-۲۰۸.    
۱۸. ↑ مسالک الأفهام ج۵، ص۳۴۰.    


۷ - منبع



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۷۸۱-۷۸۲.    




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.